Przygotowanie do egzaminu ósmoklasisty

Egzamin ósmoklasisty nie sprawdza tego, czy uczeń zna wzory. Sprawdza, czy potrafi przeczytać sytuację opisaną słowami, przełożyć ją na działanie i policzyć bez błędu rachunkowego pod presją czasu. To trzy różne umiejętności i uczeń może mieć problem tylko z jedną z nich — a wtedy ćwiczenie pozostałych dwóch nic nie daje.

Dlatego program zaczyna się od rozpoznania, która z tych trzech rzeczy zawodzi. Uczeń, który zna procenty, ale nie rozumie, o co pyta zadanie, potrzebuje zupełnie innego treningu niż uczeń, który wie, co robić, tylko gubi się w ułamkach. Jednakowy dla wszystkich „kurs przygotowawczy" ignoruje tę różnicę i dlatego go nie prowadzimy.

• Uczeń klasy ósmej, u którego wynik próbnego egzaminu odbiega od oczekiwań.
• Uczeń z dobrymi ocenami w szkole, który wypada słabo na arkuszach — czyli problem leży w formie egzaminu, nie w wiedzy.
• Uczeń z lukami z klas 4–6, przez które nie da się liczyć zadań ósmoklasisty.
• Uczeń, któremu brakuje czasu na arkuszu — rozwiązuje dobrze, ale nie kończy.
• Rodzic, który chce wiedzieć, na jakim poziomie realnie jest dziecko, zanim będzie za późno na reakcję.

Program prowadzimy w każdej z trzech form. Cena zależy wyłącznie od tego, ile osób jest na zajęciach — zakres materiału i sposób pracy są takie same.

• Mała grupa (3 osoby): 55 zł za 60 minut od osoby — najczęstszy wybór przy powtórkach.
• Zajęcia w parze: 70 zł za 60 minut od osoby.
• Lekcje indywidualne: 100 zł za 60 minut — przy dużych lukach z klas 4–6.
• Diagnoza i rozmowa o planie: 0 zł, niezależnie od wybranej formy.

Zobacz pełny cennik →

Kiedy najlepiej zacząć?

Najlepiej we wrześniu albo październiku klasy ósmej — wtedy starcza czasu na odbudowę podstaw przed powtórkami działowymi. Start w styczniu też ma sens, ale wtedy trzeba wybierać: przy krótszym czasie skupiamy się na działach dających najwięcej punktów i odpuszczamy te najrzadsze.

Ile spotkań tygodniowo?

Zwykle dwa. Przy jednym powtórki całego zakresu rozciągają się tak, że początek zdąży się zatrzeć, zanim dojdziemy do końca. Przy bardzo dobrym punkcie wyjścia jedno spotkanie tygodniowo bywa wystarczające.

Czy piszemy arkusze CKE?

Tak, arkusze z lat ubiegłych oraz zestawy zadań ułożone z typów, które wracają co roku. Pierwszy pełny arkusz na czas piszemy dość wcześnie — nie po to, żeby ocenić, tylko żeby zobaczyć, jak uczeń gospodaruje czasem.

Co, jeśli wynik próbnego był bardzo słaby?

To informacja, a nie wyrok — i lepiej dostać ją w listopadzie niż w maju. Zwykle okazuje się, że niski wynik ma dwie, trzy konkretne przyczyny, a nie sto. Właśnie od ich wskazania zaczyna się diagnoza.

Czy da się prowadzić program w grupie?

Tak i to najczęstszy wybór. Zakres jest wspólny dla wszystkich, zadania powtarzalne, a trzyosobowy skład pozwala pilnować pracy każdego ucznia. Przy dużych indywidualnych lukach proponujemy najpierw kilka lekcji jeden na jeden.

Czy uczeń dostaje zadania na własną rękę?

Tak, po każdych zajęciach — dobrane do tego, co właśnie robiliśmy. Zestaw jest krótki celowo: łatwiej wyegzekwować dwadzieścia minut dziennie niż dwie godziny raz w tygodniu.

Czy rodzic dowie się, jak realnie idzie?

Tak. Poza notatką po każdej lekcji dostaje wyniki kolejnych arkuszy i podsumowanie przed egzaminem. Nie zaokrąglamy tych informacji na korzyść — to jedyny sposób, żeby zdążyć zareagować.

Co po egzaminie?

Część uczniów zostaje na wakacyjne przygotowanie do pierwszej klasy liceum. Pierwszy semestr liceum jest dla wielu twardszym progiem niż sam egzamin i warto wejść w niego z domkniętymi podstawami.