Zajęcia w parze: taniej, a nadal kameralnie

Para nie jest tańszą wersją zajęć jeden na jeden — to inny sposób pracy, który w części sytuacji daje lepszy efekt. Kiedy jeden uczeń tłumaczy drugiemu, dlaczego zrobił coś w taki, a nie inny sposób, sam porządkuje sobie tę wiedzę. To jedna z niewielu rzeczy w nauczaniu, które działają w obie strony naraz.

Warunek jest jeden i nie ma od niego odstępstw: obie osoby muszą być na zbliżonym poziomie. Jeśli jedna nadrabia ułamki, a druga liczy pochodne, para krzywdzi obie — jedna się nudzi, druga nie nadąża. Dlatego przed startem robimy diagnozę osobno dla każdego ucznia i dopiero na jej podstawie potwierdzamy, że duet ma sens.

• Rodzeństwo z tej samej albo sąsiedniej klasy, z podobnymi lukami.
• Dwoje znajomych z jednej klasy, przygotowujących się do tego samego sprawdzianu.
• Uczniowie, którzy przy zajęciach jeden na jeden szybko się męczą — obecność drugiej osoby rozbija intensywność.
• Sytuacja, w której budżet nie pozwala na cotygodniową lekcję indywidualną, a jednorazowa raz na miesiąc nie ma sensu.

Każda rodzina rozlicza się osobno, za lekcje, w których jej dziecko uczestniczyło. Nieobecność jednej osoby nie zwiększa rachunku drugiej.

• Lekcja próbna: 0 zł dla każdego z uczniów, osobno.
• Jeżeli jedna osoba nie może przyjść, zajęcia odbywają się dla drugiej — w cenie lekcji indywidualnej za ten jeden raz.
• Odwołanie do 12 godzin przed zajęciami nie kosztuje nic.
• Rezygnacja jednej osoby nie kończy współpracy z drugą — szukamy nowego duetu albo przechodzimy na tryb indywidualny.

Zobacz pełny cennik →

Czy musimy sami znaleźć drugą osobę?

Nie jest to konieczne, ale najczęściej tak się dzieje — para najlepiej działa między osobami, które już się znają i chcą się razem uczyć. Jeżeli nie masz kogo zaproponować, napisz: bywa, że łączymy uczniów o zbliżonym poziomie, choć nie możemy tego zagwarantować w konkretnym terminie.

Co, jeśli jedno dziecko zaczyna zostawać w tyle?

Reagujemy wcześnie, zanim różnica urośnie. Zwykle wystarczy jedna lub dwie lekcje indywidualne dla osoby, która ma trudniej, po czym para wraca do wspólnego tempa. Jeżeli dystans utrzymuje się mimo tego, uczciwie proponujemy rozdzielenie.

Czy oboje muszą być z tej samej klasy?

Nie. Liczy się poziom, nie rocznik. Zdarzają się dobrze działające pary z różnych klas, a także pary z jednej klasy, których nie da się prowadzić razem.

Jak wygląda praca przy dwóch osobach na ekranie?

Mamy wspólną tablicę, na której obie osoby mogą pisać. Zadania rozwiązujemy na zmianę i regularnie prosimy jedną osobę o wytłumaczenie kroku drugiej. Prowadzący pilnuje, żeby nikt nie został na dłużej w roli obserwatora.

Czy rodzice dostają wspólną informację?

Nie, każdy rodzic dostaje notatkę o swoim dziecku. Postępy dwojga uczniów rzadko są identyczne, a mieszanie ich w jednej wiadomości nikomu nie służy.

Czy da się zacząć w parze bez lekcji próbnej?

Nie zaczynamy bez diagnozy. To jedyny sposób, żeby sprawdzić, czy duet ma sens — a lekcja próbna jest bezpłatna, więc sprawdzenie nic nie kosztuje.

Co przy przygotowaniu do egzaminu ósmoklasisty?

Para sprawdza się dobrze, o ile obie osoby mają zbliżony zestaw braków. Przy powtórkach przed egzaminem często proponujemy też małą grupę — przy trzech osobach cena spada dalej, a charakter pracy zostaje podobny.

Czy można zmienić formę w trakcie roku?

Tak. Przejście na tryb indywidualny albo do małej grupy nie wiąże się z opłatą i nie wymaga wypowiedzenia — rozliczamy się za odbyte lekcje, więc zmiana obowiązuje od następnych zajęć.